Δύο τα θεατρικά έργα για φέτος το χειμώνα από τη Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου. Συνεπές στο ραντεβού του το θεατρικό τμήμα των ενηλίκων ξεκίνησε τις πρόβες για το νέο θεατρικό έργο, αλλά και η νεοσύστατη παιδική σκηνή, η οποία θα ανοίξει πρώτη την αυλαία, τις ημέρες των Χριστουγέννων. 

Δίπλα στη Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου είναι φέτος η θεατρολόγος, μουσικός και εκπαιδευτικός Διονυσία Ολιβώτου. Διδάσκει σε μικρούς και μεγάλους θεατρική αγωγή και σκηνοθετεί τα θεατρικά έργα της ομάδας. 

Η παιδική σκηνή, με γιορτινή διάθεση θα παρουσιάσει την περίοδο των Χριστουγέννων "Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες" του Αλ. Παπαδιαμάντη. Η διασκευή των διηγημάτων και η θεατρική διδασκαλία στα παιδιά, έχουν γίνει από την θεατρολόγο Διονυσία Ολιβώτου. 

Η κα Διονυσία Ολιβώτου σημειώνει:
“ Όσο η εποχή μας προχωράει προς την ‘εξέλιξη’, άλλες αξίες, ανθρώπινες και ουσιαστικές, μένουν πίσω.
Ένα παιδί, αντιλαμβάνεται ότι η μαγεία των Χριστουγέννων έχει αρχίσει να χάνεται. Νιώθει ότι κάτι πρέπει να κάνει. Καλεί το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα, και δοκιμάζει μία… τριπλή έκπληξη όταν βλέπει ότι αυτό διαιρείται στο Πνεύμα των Παλαιών, των Τωρινών και των Μελλοντικών Χριστουγέννων. Αυτά, νιώθουν ακόμα περισσότερο ότι κάτι δεν πάει καλά, και όλοι μαζί, προσπαθούν να βρουν την αιτία. Έτσι, ανατρέχουν στο παρελθόν…
Τρεις από τις Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Παπαδιαμάντη –«Της Κοκκώνας το σπίτι», «Το Χριστόψωμο» και «Η Σταχομαζώχτρα»- είναι ο ενωτικός κρίκος, του χτες με το σήμερα. Είναι ο κύριος αγωγός μέσα από τον οποίο, τα παιδιά του παιδικού θεατρικού τμήματος του Πολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου "Το Αιτωλικό", θα αναζητήσουν τη μαγεία των φετινών Χριστουγέννων. Σ’ αυτή τους την προσπάθεια, βοηθάει καταλυτικά η απαλή φωνή της Ίριδας Περγαντή, καθώς και η ζεστή συμμετοχή των καρδιών όλων των παρευρισκόμενων ”. 

Το θεατρικό τμήμα των ενηλίκων, γύρω στα τέλη του Φεβρουαρίου - αρχές Μαρτίου θα παρουσιάσει ένα έργο που "κοιμόνταν" στα συρτάρια της ελληνικής δραματουργίας και που ξύπνησε ύστερα από 150 χρόνια από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. "Ο Λεπρέντης"  του Μ. Χουρμούζη είναι έργο ενδιαφέρον και πολύ πλούσιο, μια κωμωδία χαρακτήρων, ηθών και καταστάσεων, μια δηκτική σάτιρα κοινωνικών φαινομένων της εποχής του. Οι ανθρώπινοι τύποι, με τους οποίους ασχολείται, βγαίνουν από την παράδοση της κλασικής ρωμαϊκής κωμωδίας αλλά μάλλον διαβασμένης μέσα από τον Μολιέρο.

Ο Λεπρέντης, που καθώς ομολογεί ο συγγραφέας είναι λέξη χιώτικη και σημαίνει αυτόν που πράττει ανόητα, τον μωρό δηλαδή, είναι ένας γέρος -με τα μέτρα της εποχής βεβαίως- άσχημος και πανύβλαξ αλλά πλούσιος, πολύ πλούσιος. Έχει έρθει από το εξωτερικό με τις τσέπες γεμάτες και ζητά να παντρευτεί μια νέα και πολύ όμορφη γυναίκα, την αρχοντοπούλα Βιτορίτζα. Ένα πανδαιμόνιο ανθρώπινων τύπων πλαισιώνουν μια ιστορία πολύ απλή, που θα μπορούσε να είναι ένας αρχαίος μίμος ή ένα έργο της Κομέντια ντελ' Άρτε.

Φέτος συμμετέχουν νέα παιδιά, καινούρια πρόσωπα, μαζί με  εκείνους που με συλλογική, εθελοντική και ανιδιοτελή  βούληση και αγάπη δημιουργούν και προσφέρουν στον τόπο μας.  Περίπου 30 άτομα δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για την προετοιμασία της φετινής παράστασης.  Η κα Διονυσία Ολιβώτου  ξεκίνησε να δίνει οδηγίες από τα πρώτα λεπτά της πρόβας. Κίνηση, έκφραση και εκφορά λόγου..... 

 Καλή αρχή λοιπόν στα Θεατρικά Τμήματα του Πολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου "Το Αιτωλικό"!


Δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα της Θεατρικής Ομάδας
http://etolikotheater.weebly.com

Mε την βραβευμένη ταινία - ντοκιμαντέρ "Κηφισος, μια πρόσκαιρη νάρκη" της Διονυσίας Κοπανά, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 18 Νοεμβρίου στην αίθουσα προβολών του Πολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου "Το Αιτωλικό", η έναρξη της φετινής περιόδου της Κινηματογραφικής  Λέσχης του,  με την παρουσία αρκετών συμπολιτών μας και ιδιαίτερα νέων παιδιών. 

Η σκηνοθέτις αν και επιθυμούσε να είναι παρούσα και να παρουσιάσει την ταινία της δεν μπόρεσε να παραβρεθεί εξαιτίας έκτακτου γεγονότος. Ωστόσο, πριν την προβολή, διαβάστηκε ένα σύντομο σημείωμα της ίδιας σχετικό με την ταινία, κι έγινε γνωστή η πρόθεση της να είναι κοντά μας στην προβολή της τελευταίας της ταινίας: "Από Λινάρι".

Η ταινία με ενδιαφέρουσες οικολογικές αναφορές, με την ειρωνική και καυστική αφήγηση όπου ο ηθοποιός Χρήστος Τσάγκας άρθρωσε με μεστό και καθαρό λόγο, καθώς και η ατμοσφαιρική μουσική του Κ. Βήτα (Stereo Nova), ικανοποίησε ιδιαίτερα το κοινό, το οποίο και ευχαριστούμε για την παρουσία του.

Επίσης, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και τους υπεύθυνους του Μουσείου Β. Κατράκη για την παραχώρηση καθισμάτων για την πραγματοποίηση της προβολής.

Οι επόμενες δράσεις της Κινηματογραφικής Λέσχης σε συνεργασία με την Δανειστική  Βιβλιοθήκη θα συνεχιστούν  και θα περιλαμβάνουν προβολές, παρουσιάσεις και διαλέξεις.

Η Κινηματογραφική Λέσχη
 του Πολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου "Το Αιτωλικό" 
σας προσκαλεί 
στην προβολή της ταινίας 

"Ο Κηφισσός, μια πρόσκαιρη νάρκη" 
της Διονυσίας Κοπανά

Κυριακή 18 Νοεμβρίου
ώρα 8.30 μ.μ.
στην αίθουσα προβολών του Συλλόγου
(πίσω από πρώην Δημαρχείο)

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η λεηλασία, η κακοποίηση, η βίαιη παρέμβαση στο σώμα ενός ποταμού. Η τελική μετατροπή του σε λεωφόρο ταχείας κυκλοφορίας μέσα στον ιστό μιας μεγαλούπολης που αφυκτιά στους παράλογους παράταιρους και εξωπραγματικούς ρυθμούς της. Η αντιφατικότητα της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον του, η διαρκής αντιπαράθεσή του μ' αυτό, με το αφελές πρόσχημα της ανάπτυξης, της προόδου.

Συντελεστές
Παραγωγή/σενάριο/σκηνοθεσία: Διονυσία Κοπανά
Κείμενο: Πάνος Σταθόγιαννης
Αφήγηση: Χρίστος Τσάγκας
Διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας Τουμπάκάρης, Φώτης Μήτσης
Μουσική: Κ. Βήτα
Μοντάζ: Βαγγέλης Κατσιγιάννης
Διάρκεια: 37'

"Μεγάλωσα στο Περιστέρι, κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και τους φίλους μου
να τρέχουμε και να διανύουμε την εφηβεία μας, από τότε θυμάμαι και το ποτάμι.
Όσο μεγάλωνα, αυτό καταστέφονταν από διάφορους παράγοντες. Όλοι έδειχναν
να αδιαφορούν για αυτό το φυσικό σχήμα. Στα νερά του είδα να κυλούν τα πιο τρελά 
πράγματα. Από απόβλητα, αντικείμενα μέχρι το μίσος.
Η φύση του ανθρώπου να ισοπεδώνει τα πάντα και να ρίχνει τσιμέντο παντού βρήκε 
και εδώ εφαρμογή. Ακόμα έχω στα μάτια μου τις μηχανές να έρχονται. Τότε συνειδητοποίησα 
ότι οι άνθρωποι αλλά και η κάθε κυβέρνηση δεν έχουν καμία σχέση με τον πολιτισμό. 
Όταν το ποτάμι εξαφανίστηκε έφυγα για πάντα απ' αυτή την περιοχή". 
                                                                                                        
                                                                                                                                  Κ. ΒΗΤΑ